De mythologie van de westerse muziekgeschiedenis is aan de geboren goden en de wonderkinderen Mozart, Schubert, Mendelssohn, Saint-Saëns, Korngold, Knussen. Maar er bestaat zoiets als de wondervolwassene, die in de loop van zijn leven vroeg of laat geleidelijk of onverwacht evolueert van bekwaam naar uitzonderlijk. Beethoven, in al zijn taaie brille, was denk ik zo iemand, al kwam het kantelpunt bij hem zo vroeg dat niemand het zag. Verdi, groeide per opera van heel goed naar uniek. Bruckner en Elgar, nu met stip Hans Abrahamsen. In 2013 werd hij bijna overnight wereldberoemd met zijn ijselijk bewogen liederencyclus Let Me Tell You, intussen wereldwijd naar de oneindigheid gezongen door de Canadese stersopraan Barbara Hannigan. Als watervallen stromen de spectrale harmonieën daar over de helling van een berg afasisch inkervend Ophelia-verdriet. Je wist: dit heb ik nooit eerder gehoord, muziek van levende kristallen, glas met beurse menselijke plekken, al het onmogelijke.

Dit seizoen meer ongehoords in de ntr ZaterdagMatinee, dat een meerdelig componistenportret aan hem wijdt. Van de partij Hannigan met nogmaals Let Me Tell You, voorts de Nederlandse premières van het Hoornconcert en de opera The Snow Queen onder leiding van Kent Nagano, beide meesterwerken. Ga.

Abrahamsen (1952) is een precieze, vriendelijke, schutterige Deen die vanaf de jaren zeventig op constant hoog peil van verbeeldingskracht kamer- en orkeststukken over sneeuw en winter, kou en allenigheid, de glaciale noordelijke dingen schreef. Geen tragische outcast, niettemin. Hij was al lang geleden aardig onderweg beroemd te worden. In 1982 speelde de Berliner Philharmoniker onder zijn bewonderaar Hans Werner Henze zijn orkestwerk Nacht und Trompeten, een sprookjesachtig gevecht tussen Stravinsky en Mahler, misschien wel een afschaduwing van zijn eigen innerlijke strijd tussen klassieke orde en romantische onbedwingbaarheid. Ik zeg dat omdat in Abrahamsen zo’n worsteling plaatsvond, die hem uiteindelijk dramatisch en langdurig velde. Tussen 1990 en 1998 componeerde hij zo goed als niets. Maar sinds na 2000 zijn universum weer langzaam aan het draaien sloeg, werd Abrahamsen de componist voor wie je zonder enige terughoudendheid de term genie gebruikt.

Hans Abrahamsen, 29 januari, 12 februari, 14 mei en 4 juni 2022 in de NTR ZaterdagMatinee in Amsterdam; concertgebouw.nl