Deze week

Week 27

Balkenende en Jan Mulder

In de soap rond Oranje heeft zich ook de premier gemengd. Het voorzitterschap van de EU, de Navo-top, machtsoverdracht in Irak: het belette Balkenende niet zich bezig te houden met voetbal. Hij telefoneerde met de bondscoach en, zo bleek in zijn wekelijkse persconferentie, ging mee in het potsierlijke mediaspektakel van bondscoach versus critici. Zonder Jan Mulder te noemen schaarde hij zich achter hen die vinden dat Mulder te ver is gegaan door te zeggen dat de bondscoach moet worden gestenigd dan wel opgehangen.

Mulder relativeerde de hysterie juist door een beproefd satirisch middel: de hyperbool.

Zou de minister-president dit echt niet hebben begrepen? Voor de zekerheid, en ter bijscholing van Balkenende, de definitie van De Dikke Van Dale voor hyperbool: «(retorica) overdrijvende, vergrotende uitdrukking». (SP)

Cijfers

Bij de machtsoverdracht in Irak enkele cijfers:

Aantal kinderen van Bush, Rumsfeld, Cheney, Powell en Rice dat meevecht in Irak: 0.

Aantal vakantiedagen dat president Bush opnam tot augustus 2003 (nog geen termijn president): 250 (27 procent van zijn tijd).

Aantal vakantiedagen dat president Clinton opnam in twee termijnen: 152 (6 procent).

Belast inkomen president Bush en Laura Bush over 2003: $ 822.126.

Door hen betaalde belasting: $ 227.490 (27,7 procent).

Aantal gesneuvelde soldaten van de VS (29/6/2004): 858.

Aantal gesneuvelde soldaten van de hele coalitie (29/6/2004): 976.

Aantal liters antrax dat volgens Bush (januari 2003) te Irak aanwezig was: 26.000. Aantal liters botulinum toxin: 38.000. Aantal ton sarin-, mosterd- en vx-gas: 500.

Gevonden aantallen: geen cijfers bekend.

Olieopbrengsten van het nieuwe Irak: 20 miljard dollar. Niet bekend hoeveel hiervan naar buitenlandse oliebedrijven is gegaan, wel dat de olieopbrengsten van Irak niet, als Bush stelde, toebehoren aan het Iraakse volk. (SP)

Ralph Nader en Michael Moore

Ralph Nader werd niet uitgenodigd voor de Washingtonse première van Michael Moores nieuwste documentaire Fahrenheit 911. Anders dan bij de vorige presidentsverkiezingen steunt Moore dit keer de Democraten en niet Nader. Wat doet daarop de magere consumentenadvocaat Nader? In een interview adviseerde hij Moore gewicht te verliezen: «Ik heb hem er al jaren op aangesproken. Ik zei hem telkens dat hij écht moet afvallen. Inmiddels heeft hij zichzelf verdubbeld. Privé-vermaningen helpen niet. Het is heel ernstig. Hij weegt meer dan 150 kilo. Hij is net een gigantische strandbal.»

De altijd serieuze en nurkse kampioen van de consumentensoevereiniteit Nader had eerder in de week Kerry al van ongevraagd advies voorzien. Hij meende dat de Democratische presidentskandidaat snel voor John Edwards moest kiezen als kandidaat vice-president, omdat de zuidelijke senator en jurist het in de afgelopen jaren veelvuldig had opgenomen voor het recht van iedere Amerikaan anderen aan te klagen. «American’s right to sue» is een leven lang al een van Naders belangrijkste politieke strijdpunten.

Overigens stelde de Amerikaanse variant van Pieter Storms geen enkele beloning in het vooruitzicht, mocht Kerry zijn advies opvolgen. Ook met Edwards als kandidaat voor het vice-presidentschap blijft Nader in de race als derde presidentskandidaat, waarmee hij mogelijk cruciale stemmen weghaalt bij de Democraten, wat eerder gebeurde in de presidentsverkiezingen van 2000. Inmiddels hebben op verschillende plaatsen in het land conservatieve Amerikanen handtekeningen ingezameld voor Ralph Nader, om hem op het stemformulier van alle kiesdistricten te krijgen. Ook blijkt een groot deel van het geld dat Nader inzamelt afkomstig van fervente Republikeinen voor wie hij de hoop is voor herkiezing van Bush jr. (PvO)

De verborgen erotiek van Alastair Campbell

Terwijl niemand nog een cent geeft voor een psychoanalytische literatuurbenadering blijkt een psychoanalytische benadering van non-fictie treffende inzichten te kunnen verschaffen.

Peter Oborne van The Spectator — het meest wellevende politieke blad van Engeland — en Simon Walters van de Mail on Sunday schreven een boek over Blairs gewezen spindoctor Alastair Campbell. Het boek wordt in The Guardian afgedaan als roddel en achterklap. Maar toch heeft bespreker David Aaronovitch ervan genoten en hij haalt een reeks voorbeelden aan waarin Campbell met verholen bewondering wordt beschreven. Diens fysieke verschijning is uiterst indrukwekkend, hij is een atleet, een alfa-man, wordt door vrouwen woest aantrekkelijk gevonden, zo gaan de auteurs maar door. Voor de recensent staat het als een paal boven water: «Als Alastair Campbell was gepubliceerd in 1912, zouden we het nu hebben kunnen zien als een van de mindere klassiekers van verdrongen homo-erotische literatuur.» (SP)

Pieter van Os en Sander Pleij