Wellink

De nieuwe directeur van De Nederlandsche Bank heet Wellink. Hij doet openlijk aan politiek. Ten nadele van koersen, om de groei af te remmen, ten nadele van beleggers en de woningen- en hypotheekmarkt.

Ik heb nooit iets van geld en het bijbehorende jargon begrepen. Ik verdien geld, ik geef geld uit en ik mag niet rood staan. Verder begrijp ik er niks van. Zeker niet als er een schijn van deskundigheid overheen hangt. En het moet een schijndeskundige zijn, want ik verbeeld me dat ik Duisenberg wel kon begrijpen.
‘De sociale partners en de regering moeten op hun tellen gaan passen’, zegt de heer Wellink. Wij geven China nu de laatste waarschuwing, dat begrijp ik nog. 'Het budget ligt er nu eenmaal.’
Wat hij daarmee bedoelt is duister.
Het wordt nog onbegrijpelijker: 'Maar De Nederlandsche Bank ging nog een stap verder. Naast een verhoging van de minder belangrijke beleningsrente greep Wellink de gelegenheid aan voor een verhoging van de voorschotrente.’
Het helpt bij het controleren van de huizenprijzen.
Wie worden de dupe van de beslissingen van de heer Wellink? Veel mensen die torenhoge hypotheken hebben afgesloten. Dat maakt gezinnen en banken kwetsbaar.
Zou ik het achteraf toch begrijpen, dankzij de heldere taal van de Volkskrant?
De heer Wellink doet aan politiek en nekt willens en wetens mensen die mede op instigatie van de overheid een huis gekocht hebben. Nee, dat kan niet waar zijn. Ik begrijp het weer niet.