Wereldkampioen kinderdocumentaire

Idfa betekent jaarlijks previewdag in hemels Tuschinski waar de vpro gedurende een half etmaal een selectie uit de totale programmering serveert. Wagneriaanse ervaring qua duur, intensiteit en inhoud, want ‘Götterdämmerung’ dringt zich op bij zoveel kommer en kwel – en incidenteel sprankjes hoop.

Medium tv lydiablijft

Die laatste zitten bovengemiddeld in een Idfa-onderdeel dat de previewdag niet haalt, Kids Docs, en dat u thuis kunt zien omdat Z@pp ze tijdens het Idfa uitzendt. Documentaires over kinderen, voor kinderen bedoeld, maar ook uitstekend geschikt voor ouders, grootouders en andere filmliefhebbers.

Het resultaat is komend weekend te zien onder de noemer Echt gebeurd. Ik zag er zes van de acht, met diversiteit van hoofdpersonen, inhoud en vorm. Armando droomt ervan stuntman in Hollywood te worden (Miguel Narings: Door het vuur, Avro) en ter voorbereiding rijdt hij op de motorkap van een ouwe slee door brandende obstakels, gecoacht door zijn vader, zelf amateur-stunter, van wie geen lichaamsdeel ooit niet brak. Armando is een stille met doodsverachting (hopelijk worden niet te veel kijkertjes op een idee gebracht). Marijn (Martijn Blekendaal: De ietsnut, Avro) is tegenpool. Hij mag als basisscholier al meelopen op de kunstacademie en heeft zowel de gave van het woord als die van de verbeelding, als die van knutselaar/uitvinder. Als de held van deze elfjarige de kunstenaar/machinebouwer Jean Tinguely is, dan weten we het wel. ‘Gewoner’ zijn Tristan (Soulaima el Khaldy: Moet je horen, bos) en Brechtje (Ellen Vloet: Of je worst lust, vpro). Hoewel, noem het maar gewoon als je de horende zoon van twee dove ouders bent. En als je vader, een godgegeven voetballer die in het nationale slechthorendenteam speelt, van je club niet de coach van je eigen jeugdteam mag worden omdat je vriendjes hem niet zouden begrijpen. En noem het maar gewoon als je het haat om ver van al je vriendinnetjes op een afgelegen varkensboerderij te wonen, de stank niet om te harden vindt en vlees het smerigste eten dat er bestaat (behalve frikadellen). Het enige wat je dan wilt is groot worden om ‘naar Moskou’ te kunnen.

Dan is er Louis (Tara Fallaux: Louis en het reuzenrad, ntr) die juist weg móet. Tot zijn twaalfde zat hij op de rijdende school voor kermiskinderen, maar voor voortgezet onderwijs moet hij uit het paradijs en weg bij zijn ouders en beminde broertje. Beetje verdrietig maar niet tragisch. Dat is wel Lydia uit Lydia blijft (Eline Schellekens, kro) wier ouders respectievelijk uit Kameroen en Nigeria komen, en die als asielzoekers steeds verhuizen met achterlating van Lydia’s net gemaakte vriendinnetjes, zonder dat duidelijk wordt of ze wel in Nederland mogen blijven. Meisje en film zijn mijn favoriet, niet uit politieke correctheid maar vanwege een ijzersterke, optimistische hoofdpersoon en grote muzikale en filmische kwaliteiten.

Ongezien bleven Vannacht worden we vrouwen (ohm) van Josefien Hendriks, waarvan een trailer (op JvdW film) duidelijk maakt dat de titel de inhoud dekt: overgang van meisje naar vrouw, tijdens logeerpartij door vriendinnetjes in bed besproken – fraai vormgegeven. En Het meisje en de boom (Human) van Marleen van der Werf, waarin Filine haar lievelingsboom en al wat daarin woont van dreigende kap tracht te redden. Ten slotte: als die prachtboom Mediafonds in 2017 omgezaagd wordt, zorgt de npo dan dat de infrastructuur waaraan we Echt gebeurd danken en die Nederland tot wereldkampioen kinderdocumentaire maakte, overeind blijft? Eerst zien, dan geloven.

Echt gebeurd, zaterdag 23 en zondag 24 november, Z@pp, Nederland 3, resp. 12.25 en 12.30 uur


Beeld: elinehelena.com