Werkloosheid in Rusland stijgt door westerse sancties

Moskou – Journalist Semjon (46) zit nu al acht maanden werkloos thuis. Een vaste opdrachtgever liet opeens verstek gaan. Hij houdt hoop – ‘Ik heb altijd opdrachten gekregen’ – maar financieel kan hij het niet meer al te lang volhouden.

Veel generatiegenoten van Semjon komen ineens niet meer aan de bak. Natuurlijk is er nog altijd de nasleep van de wereldwijde banken- en hypotheekcrisis. Rusland herstelde zich daar maar matig van en de economie is nog altijd te afhankelijk van de olie- en gasexport. Daarnaast, zo stelde het Internationaal Monetair Fonds, vergrijst de Russische bevolking snel en is de Rus te weinig productief. Ook de westerse sancties hebben al invloed. Misja (45), opgeleid tot architect, bekwaamde zich als klusjesman. Hij verbouwde complete woningen en appartementen, maar onlangs is de klad gekomen in zijn adressenbestand. ‘Mensen zijn bang voor wat er nog meer komen gaat’, weet hij. ‘Ze stellen de renovatie van hun keuken of badkamer nog even uit.’

Roma (46), al veertien jaar grafisch vormgever bij een uitgeverij, is van de ene op de andere dag ontslagen. Hij kan nog aanblijven als freelancer, maar verdient dan nog maar een fractie van zijn vaste salaris. ‘De adverteerders uit de Verenigde Staten zijn vertrokken’, geeft Roma als verklaring.

Toch zijn Misja en Roma nog vurige aanhangers van het Oekraïne-beleid van president Poetin. Ze kijken veel naar het Russische nieuws: telkens als er weer een Europese maatregel tegen Moskou wordt afgekondigd, schetsen de door het Kremlin beheerste zenders welke enorme problemen dat voor Europa zelf gaat opleveren.

Toen Rusland in maart de Krim annexeerde en de eerste sancties waren afgekondigd, raakte Misja verbaal slaags met een in Oekraïne opgegroeide vriend. Zijn ogen spuwden vuur. ‘Dat Chroesjtsjov de Krim in 1964 cadeau gaf, was een historische vergissing. Bovendien hebben in Kiev de fascisten de macht gegrepen’, praatte hij de Russische media na. ‘Het is goed dat Poetin daar nu tegen optreedt.’ Roma is dezelfde mening toegedaan. ‘De westerse media liegen.’

En Semjon? Die is volstrekt apolitiek. Hij heeft eigenlijk geen mening over Oekraïne, hoewel zijn moeder een erkend Poetin-basher is. Ze vindt dat Rusland alle schuld draagt in de burgeroorlog die in het buurland woedt. En dat laat ze aan iedereen weten die het maar horen wil. Haar zoon hoort haar bij tijd en wijle zwijgend aan en knikt af en toe. Intussen wil hij maar één ding: aan het werk.