Westeinde

Kok kiest de burgemeester
Heel nu en dan dringt er uit de achterkamers van de politiek-bestuurlijke formatie-nomenklatoera een bericht door tot de buitenwereld. Voornamelijk als er mot dreigt, echt of gespeeld. Of als er een groot en voor een der deelnemende partijen gezichtsbepalend succes valt te melden. Dan blijkt, om maar een voorbeeld te noemen, D66 de gekozen burgemeester te hebben ‘binnengehaald’.

Even later blijkt die triomf een compromis van een compromis, met commissies die erop gaan studeren en zo. En dan roept de D66-partijvoorzitter dat dat helemaal niet erg is want dat het grondwettelijk in de komende vier jaar eigenlijk helemaal niet kan! Wat is uiteindelijk vier jaar voor een bedaagde rebellenclub die al 32 jaar om Hadjememaar for President of tenminste als grotestadsvoorzitter roept?
En ondertussen kruipt het bloed waar het niet gaan mag: heel democratisch wordt het burgemeesterschap van de mooie stad Groningen opengehouden totdat de nomenklatoera op het bordes naast de koningin staat. Voor wie? Voor een der afvallers. Wallage wordt genoemd, zelfs Margreeth de Boer - in elk geval iemand die ze niet zomaar naar huis kunnen sturen. Ook D66 niet.
Autodafe in Nijmegen
Het was een preek, een brandstapel waardig. Niet eerder klonk binnen de muren van de Katholieke Universiteit Nijmegen zo'n donderende aanklacht tegen het Vaticaanse gezag. De sermoenen die de middeleeuwse Florentijn Savonarola zijn leven kostten, verschrompelen tot Youp van ’t Hek-achtige conferences vergeleken met het vlammende requisitoir van Hans Dirk van Hoogstraten, ex kathaedra uitgesproken bij zijn onvrijwillige afscheid van de Nijmeegse theologische faculteit.
De eenenzestigjarige docent sociale ethiek was het slachtoffer geworden van een screening waaraan op last van het Vaticaan alle medewerkers van de godskundige faculteit waren onderworpen. Onderwijs, publicaties en, ja, levenswijze waren tegen het licht gehouden van de rk-leerstellingen zoals verkondigd door het pauselijke gezag te Rome. Was Van Hoogstraten homo? Ongehuwd samenwonend? Aborteur? Euthanasist? Niets van dat al. Van Hoogstraten was protestant. Reden om hem met een zalvende handdruk in de vut te duwen.
Het lijkt wel een ariërverklaring, zei Van Hoogstraten in zijn afscheidspreek. Om vervolgens los te branden met aantijgingen van ‘geestelijke dwang’, 'totalitarisme’, 'historische regressie’, 'sectarisch-absolute waarheidsclaims’ en 'dodensprong naar de middeleeuwen’.
Onlangs nog beledigde het Vaticaan het Koninklijk Huis door bij monde van kardinaal Simonis de majesteitelijke communiegangers op een huwelijksinzegening in Apeldoorn te kapittelen. Nu speelt deze buitenlandse mogendheid breinpolitie op een van onze wetenschappelijke onderwijsinstellingen. Wordt het niet tijd om eens en voor altijd de banden met deze vijandelijke staat te verbreken?
Wél Nix
Ten overstaan van het Haagse journaille tonen de paarse onderhandelaars iedere dag hun goede wil. Steeds is er een nieuw akkoordje over een of andere futiliteit te melden. De werkelijke stand van zaken komt echter slechts mondjesmaat naar buiten.
Een teken aan de wand, zeggen Frans Becker en Roos Vermeij. De politiek leiders opereren tegenwoordig 'betrekkelijk los’ van hun partij, schrijven de twee in Socialisme & Democratie, het blad van het wetenschappelijk bureau van de Partij van de Arbeid. Bij de PvdA leek het even de goede kant op te gaan, maar op de vernieuwingspogingen van Felix Rottenberg en Ruud Vreeman is geen vervolg gekomen. Bovendien heeft hun 'informalisering van de macht’ geleid tot een verzwakking van de partij in het meer formeel ingestelde Den Haag. Adelmund kan het ook niet bolwerken. Haar dubbelrol als kamerlid en partijvoorzitter werkt de 'onuitstaanbare braafheid’ van de PvdA in de hand, schrijven Becker en Vermeij.
Kritiek op de PvdA, daar hadden wíj toch het patent op? moeten de Niet-Nixers hebben gedacht. Geschrokken van het gerommel van de oude garde in S&D liet Niet-Nixer Lennart Booij zich interviewen door zijn eigen Vlugschrift. Inmiddels helemaal opgenomen in het PvdA-netwerk - want in dienst van het partijbureau - neemt Booij het op voor Karin Adelmund. Het is slechts een kwestie van tijd voordat er een grote cultuurverandering in de partij plaatsvindt, zegt hij. Met name Kok en Wallage hebben last van een 'negatieve vechtmentaliteit met provocaties, machtspolitiek en intimidatie’ uit de jaren zeventig.
Naast een cultuuromslag moet er ook een inhoudelijke heroriëntatie komen. Volgens Booij is een 'radicale middenkoers’ het juiste alternatief, want klassieke links-rechtstegenstellingen hebben afgedaan.
Wat Booij zich precies bij zo'n koers voorstelt, blijft in het vage. Niet Nix heeft immers meer oog voor vorm dan voor inhoud. Het geroep van de jonge garde begint daardoor iets lachwekkends te krijgen. Het rommelt in de PvdA niet serieus omdat er toch vernieuwingen komen; het rommelt in de PvdA omdat het gewoon af en toe moet rommelen. Vooral dat is onuitstaanbaar braaf.
Sport en poltiek
Mijn vriend is naar Kosovo. Eerder had hij de beelden gezien uit Srebrenica. Nu wilde hij iets doen. Hij zag lijken en liep door kapotgeschoten dorpen. Verwoest met behulp van een in Srebrenica geroofde Nederlandse tank.
Afgelopen maandag zat Erica Terpstra bij een voetbalwedstrijd op de tribune met de voorzitter van het Servisch parlement. Dezelfde avond vielen Servische legereenheden en gewapende Servische burgers de stad Belacevac aan. Rond Pristina verzamelde zich een grote troepenmacht.
Daar zit mijn vriend. Hij mailde: 'Is het waar? Speelt Nederland niet tegen Joegoslovië?’ Ik antwoordde dat twee politici opriepen tot protest en daarom belachelijk werden gemaakt. Want dan doe je politiek correct. Dan hef je een domineesvinger vanuit je luie stoel, ben je gemakzuchtig en typisch Hollands betweterig.
Anno 1998 is protesteren tegen zoiets als een oorlog hypocriet. Dat doe je om populair te doen. Alsof jezelf zo'n goed mens bent.
Sport en politiek zijn gescheiden. Het Joegoslavisch elftal bestaat louter uit Serven en Montenegrijnen. Amnesty meldt mishandeling van Albanese voetballers.
Sport en politiek zijn gescheiden. Vertel dat maar aan die Albanees die zestig dagen cel kreeg omdat hij een voetbalwedstrijd organiseerde.
Sport en politiek zijn gescheiden. Tijdens de aanval op Belacevac (wie weet met een Dutchbat-tank) zat de vertegenwoordigster van de Nederlandse regering als sportliefhebber samen met de vertegenwoordiger van de Joegoslavische regering op de tribune. Om te genieten.
Als de drank zit in de vrouw
Eindelijk is het dan bewezen: hoogopgeleide vrouwen drinken veel. Alcohol. Meer dan lager opgeleide vrouwen. Dat blijkt uit onderzoek door het Centraal Bureau voor de Statistiek. Tegelijkertijd hebben minder vrouwen een drankprobleem. Bij het Consultatiebureau voor Alcohol en Drugs melden zich steeds meer mannen en steeds minder vrouwen.
Opvallend is verder dat meisjes en vrouwen veel meer dan vroeger bier drinken. Met de jongens mee. Vroeger was het nog vooral wijn wat de dames achterover sloegen.
De tijden veranderen. En dat is goed. Ook wat drinken betreft ontpopt het zwakke geslacht zich als een sterke soort.
Hoog opgeleide vrouwen hebben verantwoordelijke banen. Hoge posities. Wat je altijd hoort is dat vrouwen zich dubbel moeten bewijzen: niet alleen omdat ze gewoon goed moeten zijn, maar ook nog omdat ze vrouw moeten zijn. Wie zich permanent moet bewijzen, kan stress krijgen. Stress leidt vaak tot alcoholgebruik. Hoe meer stress, hoe meer alcohol. Zo zit het bij mannen.
De berichten dat vrouwen hun gevoelens van onmacht verdrinken, zijn onzin. Als je de cijfers combineert, blijkt dat hoog opgeleide vrouwen juist drinken uit gevoel van macht. De gemiddelde hoog opgeleide vrouw drinkt graag met maten (v). Uit vrolijkheid. Uit tevredenheid. Probleemdrinkers, dat zijn mannen. Voor vrouwen is drank geen probleem. Ook geen oplossing. Maar gewoon genot, juist indien onmatig.
Minister Buurvrouw
Elke zichzelf respecterende krant doet het. En wie er niet voor gevraagd wordt, telt niet mee. Hoe moet volgens u het nieuwe kabinet eruitzien? Meligheid troef. De een benoemt zijn buurvrouw, die erg rechtvaardig is, tot minister van Justitie; de ander ziet wel wat in een tapdanser als minister van Cultuur; de broertjes De Boer worden genoemd als het beste duo voor Sociale Zaken - leuk.
Nog grappiger is het dat de voorzitter van het FNV een voorkeur heeft voor ondernemers en dat ondernemers 'die Jan Marijnissen’ ook wel zien zitten. De idee dat het landbestuur nog iets met politieke keuzen van doen heeft, is allang op de mestvaalt van de geschiedenis beland.