POPMUZIEK

Who the hell is that?

Okkervil River

Okkervil River is een band die zich laat beluisteren, maar ook laat lezen. Sla een cd-boekje open van willekeurig welk album van de band en het is duidelijk: hier heeft een tekstschrijver zich niet laten beperken door de regels van de popmuziek. Het zijn lappen van teksten, maar vooral zijn het zorgvuldig, literair geschreven verhalen, met per album ook nog onderlinge samenhang. De nieuwe, lieflijke single Mermaid is een prachtig verhaal over een verloren liefde.
Will Sheff (1976) uit Austin is de naam van de schrijver, en hij is sinds 1998 de voorman van de band die al die tijd pal heeft gestaan op het kruispunt van folk en indierock. Meer en meer werden ze de stille sterren van de liefhebber, de band die steeds vaker opdook in lijstjes van medemuzikanten en popjournalisten. Voor een leven in de volle schijnwerpers van de massa biedt de band te weinig pakkende handvatten. Bovendien, wat zou Sheff in vredesnaam moeten in het middelpunt van het soort aandacht dat hem fascineert, maar zeker niet zonder meer aantrekt?
Hij zong er in 2003 al over, in Song About a Star, waarin het sterrendom voornamelijk neerkwam op het leven van de lege huls. De ster als man zonder eigenschappen, zich vormend naar de verwachtingen van de buitenwereld. En wie denkt hem te kennen, kan aansluiten in de lange rij andere zelfverklaarde vrienden: ‘You’re like everyone who thinks they seem him/ He’s not there, that’s just light that’s not yet dead.’
Het is een onderwerp dat geregeld terugkomt in Sheffs teksten: de manier waarop de eenling zich staande houdt in de populaire cultuur. In Our Life is Not a Movie Or Maybe (2007) zet hij feitelijk Neal Gablers klassieke Life: The Movie op muziek: de hoofdpersoon ontkomt er niet aan zijn leven af te zetten tegen dat uit de film. Het kan niet anders dan tegenvallen: 'It’s just a life story, so there’s no climax.’
Het onderwerp leverde ook de beste titel van een Okkervil River-nummer op: Bruce Wayne Campbell Interviewed on the Roof of the Chelsea Hotel, 1979. Sheff kent de klassiekers van de tragische roem.
Afgelopen jaar werd Sheff genomineerd voor een Grammy. Niet voor een eigen album, maar voor True Love Cast Out All Evil, het eerste album in veertien jaar van de cultlegende Roky Erickson. Sheff had het album geproduceerd en Erickson met zijn band begeleid. In het cd-boekje schreef hij ook een prachtig, tien pagina’s lang verhaal over Ericksons leven en werk. Die liner notes leverden hem een Grammy-nominatie op. In een reactie zei Sheff dat een Grammy-nominatie voor liner notes vergelijkbaar is met 'een Oscar voor koken’, maar hij ging toch naar de grote gala-avond. En daar stond hij opeens, op de rode loper, in het flitslicht van de wereldpers. Ze keken naar hem, al die fotografen, en wat ze vervolgens tegen elkaar zeiden zette Sheff als kop boven zijn verslag van de avond: 'Who the hell is that?’

Okkervil River speelt zondagmiddag 22 mei in Paradiso, Amsterdam. Het nieuwe album I Am Very Far verschijnt deze week