Wie is er bang voor feike salverda?

Something’s rotten in het koninkrijk der lage landen. De jeugd trekt tot op de tanden bewapend de schoollokalen binnen, op de beurzen heerst het schrikbewind van kleine en grote fraudeurs a la Joep van den Nieuwenhuyzen, de georganiseerde misdaad leurt met zinneprikkelend fotomateriaal uit de echtelijke spondes van het openbaar ministerie, en nu blijkt zelfs de aanleg van een nieuw stuk Amsterdamse metro een speculatie-object van de internationale maffia.

Gelukkig is daar nog altijd Feike Salverda, de man die deuren inramt die voor andere journalisten gesloten blijven. Afgelopen week werd zijn ijver beloond met een urenlang verhoor op het politiebureau.
Harry Mulisch merkte eens op dat je als schrijver toch beter in het oostblok kon zitten, omdat de regeringen daar tenminste nog het fatsoen hadden een onwelgevallige publikatie te honoreren met hardhandige vervolging. Op die wijze heeft een auteur nog eer van zijn werk, meende Mulisch.
In het kielzog van die redenering kan men stellen dat het de laatste tijd prima gaat met de erkenning voor de Nederlandse journalistiek. Met het aantreden van paars heeft de overheid haar olifantenpantser afgestroopt en deze vervangen door een uiterst gevoelige huid met een nerveuze sensibiliteit voor al hetgeen de journalistiek aan vuil weet op te rakelen. Nadat op woensdag 28 september jongstleden het hele archief van het Amsterdamse journalistieke collectief Opstand door Justitie werd geconfisqueerd, volgde verleden week donderdag een grootscheepse politieinval bij Salverda, omroep Veronica en produktiemaatschappij Track Television.
In tegenstelling tot de affaire-Opstand, waarbij de motieven van Justitie tot nu toe onbekend bleven, is in het geval-Salverda wel duidelijk waar de schoen wringt. Het superkanon van de Nederlandse journalistiek wordt beschuldigd van heling. Het deze week door Veronica uit te zenden programma Eerst zien, gewijd aan de brute, soms ronduit criminele opsporingsmethoden van het legendarische Interregionale Rechercheteam, zou gebaseerd zijn op computermateriaal dat volgens Justitie is gestolen uit de woning van officier van Justitie mr. J. Valente. Ook worden banden gebruikt met afgetapte telefoongesprekken van rechercheurs en andere medewerkers van Justitie. Dit alles valt in de voor donderdag geplande uitzending gecoupeerd en vervormd te bewonderen, nadat Justitie Salverda’s collectie duchtig heeft doorgevlooid. Het aanvankelijke justitiele dreigement om de gewraakte uitzending te laten verbieden, werd op het laatste moment weer ingetrokken.
Weer geen sterke beurt voor Justitie. Er begint een patroon waarneembaar te worden waarbij politie en openbaar ministerie de eigen onmacht steeds meer gaan verhalen op de vrije journalistiek. Het enige nettoresultaat dat men met de actie tegen Salverda heeft bereikt, is een forse hoeveelheid gratis reclame voor de gevreesde uitzending. Voor allen die na de parlementaire behandeling van de IRT-affaire sprakeloos stonden van zoveel desinformatie, komt Salverda’s journalistieke breekijzerwerk als een welkom vleugje postume gerechtigheid.