Wie kijkt doet mee

In het Amsterdamse Montevideo/TBA ‘Lunchpauze van een stalker’, een scenario gebaseerd op de tentoonstelling ‘Clues, an open-scenario exhibition’, met in de hoofdrollen een man, een vrouw en verder met cameo-optredens van de kunstenaars Doug Aitken, Thomas Buxó, Luisa Lambri, Liza May Post, Sean Snyder, Hannah Starkey, Alessandra Tesi en Jane & Louise Wilson.

Het is omstreeks het middaguur. Buiten schijnt de zon. Binnen is het donker. De gepensioneerde zeebonk bij de receptie van Montevideo glimlacht minzaam en zegt ‘I haven’t got a clue’ tegen een bezoeker, die informeert naar een zojuist binnengekomen vrouw. De man pakt geïrriteerd het plattegrondje van de tentoonstelling aan en loopt een lange gang in. Tegen de muur staat Alessandra Tesi. Zij wenkt en gaat met een vinger over haar foto’s van roodgeverfde muren en buizen. 'Volg mij’, fluistert ze. Langs haar witte onderarm drupt bloed op de grond. De man duwt haar opzij. Waar is Zij gebleven? Liza May Post wijst naar het Cat House van Doug Aitken. In het krabhuisje voor een verwende kat, die als vertier naar videobeelden mag kijken van een neurotisch tandenpoetsende vrouw, een prepuberaal ventje op zijn klamme jongensbed en een dwangmatig nagelkrassende Iggy Pop - of een perfecte dubbelganger van hem -, kan niemand zich schuilhouden. Hij haat valse aanwijzingen. Boven zijn hoofd hoort hij een deur dichtslaan en nog een. Hij snelt de zaal uit en negeert Thomas Buxó, die hem een zwart boekje in handen wil duwen en hem iets over belastend materiaal toesist. In een flits ziet hij hoe zijn werkster bij hem thuis in zijn klerenkast rommelt. Heeft zij ontdekt wat hij daar verstopt heeft in een oude kledingzak? Nee, hij ziet spoken. Buxó bluft. Snel naar boven. In de duistere gang op de eerste verdieping is niemand te zien. Hij bedwingt de neiging om door de brievenbus van Hannah Starkey te kijken. Dat zou te makkelijk zijn. Zonder risico heeft de jacht geen zin. Zodra hij echter de zaal ernaast betreedt, voelt hij dat hij niet langer alleen is. Zij is hier ook, al ziet hij haar niet. Weer hoort hij deuren dichtslaan. Maar nu achter hem. Hij ziet in een donkere hoek een man met afgewend hoofd staan naast een watergang. Uit de kalme stroom maakt zich langzaam een transparante bal van water los, die steeds groter en dreigender wordt. Net op tijd springt de vreemde man opzij. Maar de bezoeker reageert te laat. Voor de bal hem omsluit hoort hij de tweelingzusjes Jane & Louise Wilson in het donker giechelen. 'Vang’, zegt Jane. Maar Louise slaat de bal keihard de zaal in. De bal stuitert tegen de muren en komt tot stilstand voor de voeten van de vrouw die zich in de schaduw voor hem schuil hield. Zij pakt de bal en klimt de trap op naar boven. In de bal ziet ze hoe de man gekneveld in een verduisterde kamer ligt. In de gang ligt een plas bloed en Alessandra is met zeep in de weer om alle sporen weg te werken. Onderaan de trap staan Jane & Louise op haar te wachten. Op hun ontblote buiken leest ze de onderhuids afgetekende woorden: 'Wie kijkt doet mee. Wie volgt?’ De vrouw laat de bal uit haar handen vallen en rent naar beneden. Voor kapitein Haddock op leeftijd iets kan zeggen staat ze buiten in de verblindende zon.