Wie neemt eindelijk verantwoordelijkheid in Italië?

Rome – ‘In Nederland deden ze er onlangs 54 dagen over om een nieuwe regering te vormen en in Israël 55’, zei de president van Italië Giorgio Napolitano (87) afgelopen vrijdag. Dat had hij laten uitzoeken voor hij Pierluigi Bersani, de leider van de linkse Partito Democratico, tot formateur benoemde. Een manier om te zeggen: verwacht er niet te veel van mensen; dat doen de Italianen dan ook niet.

Bersani’s missie is hopeloos. De verkiezingen van eind vorige maand hebben drie praktisch gelijke winnaars opgeleverd. Tussen de PD, de Vijf Sterren Beweging van Beppe Grillo en de pdl van Silvio Berlusconi ligt het verschil ver achter de komma van de acht miljoen. Grillo weigert met wie dan ook een lijstverbinding aan te gaan en Berlusconi is impresentabile (niet presenteerbaar) voor links. De oud-communist Bersani begroef zich afgelopen weekend in onderhandelingen met de vakbonden en lijkt zich liefst te willen verstoppen voor de realiteit.

Een maand is verstreken sinds de verkiezingen van 24 en 25 februari. Kamer en Senaat hebben inmiddels nieuwe voorzitters en 637 nieuwe wetsontwerpen zijn ingediend. Sommige zijn gillers, zoals ‘het Prinsdom Salerno’, ‘de nationale dag tegen de armoede’ en ‘het erkennen van paarden, ezels en muilezels als huisdieren’. En natuurlijk vele pogingen tot het terugdraaien van de inperkingen op nutteloze bestuursorganen die de regering-Monti met moeite had doorgedrukt. Voor een handjevol provinciebesturen dat was geschrapt, ligt ruim het dubbele aantal nieuwe provincies klaar om erkend te worden. Want de ‘lokale identiteit’ mag niet verloren gaan.

Onlangs is eindelijk officieel erkend dat de Italiaanse staat zeventig miljard euro schuld heeft uitstaan bij kleine ondernemers en zelfstandigen. De schuld loopt terug over jaren. Het zelfmoorddrama onder kleine ondernemers die de ruggengraat zijn van de Italiaanse economie wordt nog steeds onder tafel geveegd. Opgejaagd door een meedogenloze fiscus hebben inmiddels vele honderden de hand aan zichzelf geslagen.

‘Het einde is nabij, onze tijd is op’, mompelde Giorgio Squinzi, de voorzitter van de Bond van Industriëlen dit weekend. Hetzelfde weekend waarin Bersani onderhandelde met de vakbonden, Berlusconi op het Piazza del Popolo in Rome een demonstratie tegen de antidemocratische rechtspraak hield en het volk van Grillo in de Val di Susa demonstreerde tegen de hogesnelheidslijn Lyon-Turijn. Anybody home?