Wie volgt de Duitse president op?

Berlijn - Hij kleeft voorlopig nog aan zijn zetel. Maar het aanzien van bondspresident Christian Wulff is zwaar beschadigd. Zodra er nog een lijk uit de kast rolt, rest hem weinig anders dan af te treden. Het hele circus begint dan weer opnieuw. De politieke partijen zoeken kandidaten en circa twaalfhonderd afgevaardigden uit de verschillende parlementen komen naar Berlijn om te kiezen.
Het is eigenlijk een paradox. De bondspresident moet boven de partijen staan. Maar hij wordt gekozen door een instantie, de zogeheten ‘bondsvergadering’, die volgens de politieke verhoudingen is samengesteld. Daarom kwam het er in het verleden altijd op neer dat de regerende coalitie de kandidaat van haar voorkeur doordrukte.
Maar wanneer Wulff aftreedt, is de situatie misschien anders. Dan is het ambt van de bondspresident in crisis. Twee aftredende CDU-presidenten in korte tijd (in 2010 trad Horst Köhler plotseling af) is meer dan de waardigheid van het ambt kan verdragen. De politieke partijen zouden er dan goed aan doen een kandidaat te zoeken die voor allen aanvaardbaar is.
In de media speculeert men druk over zo'n compromiskandidaat. Meest genoemd is Joachim Gauck, voormalig DDR-dissident met een hoog moreel aanzien. Hij was in 2010 Wulffs tegenkandidaat, voorgedragen door SPD en Groenen. Zelfs Angela Merkel moest destijds toegeven dat ze de dominee uit Rostock hoog achtte, maar ze koos voor partijgenoot Wulff.
Andere compromisfiguren zouden de voorzitter van de Bondsdag Norbert Lammert of oud-minister Klaus Töpfer kunnen zijn, beiden CDU'er, beiden stralen gezag uit. Natuurlijk duiken in de media ook kansloze namen op. Zoals die van Gesine Schwan, de linkse professor die al twee keer SPD-kandidaat was maar beide keren van Köhler verloor. Men noemt haar vooral omdat er verder geen geschikte vrouwen in zicht zijn.
Eveneens kansloos maar wel genoemd is Joschka Fischer, ooit Groene-minister van Buitenlandse Zaken. Hij staat ver boven de partijen, misschien wel te ver. En hij voelt waarschijnlijk niets voor een ambt zonder macht. Bovendien zullen zijn tegenstanders weer op de proppen komen met de foto’s uit zijn rebellentijd, toen hij agenten in elkaar sloeg.
Dan toch maar het volk rechtstreeks laten kiezen? Afgaande op de internetfora krijgen we dan president Günther Jauch, nu nog televisiequizmaster, of president Franz Beckenbauer, nu nog voetbalorakel.