Wilde anarchie in Oekraïne

Kiev – Boven, op het plein, schreeuwen de betogers de longen uit hun lijf. Opnieuw zijn ze vanavond met duizenden, met hun lintjes, buttons, vlaggen en pamfletten. Een bord met de jaartallen 1984 en 1968. Door het eerste jaartal is een kruis gehaald. Ernaast een ander bord: ‘Michel Foucault for president.’

Medium ukraine3

Er had wellicht ook Orwell kunnen staan. Mobieltjes gaan de lucht in als het stil wordt en het volkslied klinkt. Alles voor Europa. Europa! Een droom die binnen handbereik leek.

Beneden, in het ondergrondse voetgangersgebied, wordt ook geschreeuwd en gezongen. En gedanst. Opgezweept door viool, accordeon, twee trommels en een snerpende blokfluit hebben jongeren hun jassen spontaan op een berg gegooid en springen in tweetallen over de teleurstelling heen. Hoofddoekje naast baseballcap. Kantoortype naast ongeschoren boekenwurm. ‘Revolutie!’ wordt er gescandeerd. Tussen de koude, betonnen pilaren hangt een zweem van wilde anarchie. Het is even zoeken naar de gangmaker van dit rebellenfeest. De trommelaar op de grond misschien, bij de open vioolkist met het geld. ‘Janoekovitsj lijdt zwaar onder ons protest. Gun hem een paar centen om zich in het buitenland te laten behandelen!’ schreeuwt hij op meelijwekkende toon. ‘Nee, niemand betaalt hier iets’, roept iemand uit de cirkel terug. Hij, de slobbertrui die de dansen leidt, blijkt de hoogste sopraan in het folkloregezelschap. ‘Revoluties zijn gratis. De politie slaat ons ook voor niets.’

Wat de jongeren ook wordt voorgedaan, ze pikken het razendsnel op. En ze worden steeds uitbundiger, de dansen. Vrouwenstemmen gillen het uit wanneer het ritme versnelt. En wanneer de mannen, als kozakken, omlaag verend hun benen in de lucht schoppen.

Dan houdt de slobbertrui, leren riem in de hand, stil. ‘Alle mannen een schoen uit!’ Een lachsalvo knalt door de ruimte. ‘Wee degene die het waagt de regels te overtreden.’ Onder hilarische aanmoedigingen krijgen ze ervan langs. Op hun kuiten, op hun achterste. Vol haalt de dansmeester uit. Quasi-straffend natuurlijk. Voor de grap. Er is niets te dol vanavond.

Ochtendkrieken. Zo’n zes uur later, op het plein, slaat de politie ook voor niets. Er is ook geschreeuw. En er wordt gegild. Angstaanjagend gegild. Er wordt niet met riemen geranseld, maar met de wapenstok, en honderd schoppende benen treffen lijf en leden. Er is ook een gangmaker. In kogelvrij vest brult hij bevelen door een megafoon. 35 gewonden. Krap vijftien minuten.

Medium ukraine1

Beeld: Mac_Ivan (Flickr)