Willem kuipers wil neuken

Ik loop nu al een paar dagen met het betreffende kranteknipsel in mijn binnenzak en af en toe haal ik het te voorschijn teneinde mij oprecht te verbazen.
Het is de recentste aflevering van ‘ISBN, rubriek over boeken’, wekelijks verzorgd door Volkskrant- redacteur Willem Kuipers.

Ik citeer: ‘Lezen is niet iets wat je met zijn tweeen doet. Daar zijn andere dingen voor. Lezen doe je alleen, in je piere-eentje.’
Werkelijk? Zelf ken ik heel wat mensen die graag getweeelijk lezen, wat gezellig is, terwijl men bij het bedrijven van die 'andere dingen’ - ik neem aan dat Kuipers het over neuken heeft - soms heel eenzaam kan zijn.
Ik citeer verder: 'Wie, als lezer, in de loop van zijn leven vele, vele uren noodgedwongen in stille afzondering heeft doorgebracht - terwijl er zoveel leukere dingen te doen waren - zal zich er over verbazen dat er tegenwoordig zoveel lieden zijn die van je eisen dat je leest.’
Ik verbaas mij voornamelijk over de literatuurcriticus Kuipers. Hij buigt zich blijkbaar 'noodgedwongen’ over zijn boeken, omdat er 'zoveel leukere dingen’ zijn te doen. Blijkbaar wenst hij de hele dag te neuken. Persoonlijk lijkt mij de professionele omgang met het gedrukte woord niet zo'n beroerde betrekking. Waarom laat zo'n man zich niet naar de sportredactie of de afdeling filatelie overplaatsen als hij zo'n hekel aan zijn vak heeft?
Ik citeer verder: 'Van overheidswege aangestelde “leesbevorderaars” trekken het land in om onwilligen met zalvende praatjes te paaien en nagenoeg iedereen die boeken schrijft, vertaalt, redigeert, uitgeeft en kritiseert tracht zich een plaats te verwerven in het circus dat het hele jaar door met zijn poezienachten, signeersessies, interviews en andere vormen van eigentijds literair illusionisme boeren, burgers en buitenlui probeert te vermaken. Waarom eigenlijk?’
Ja, waarom? Inderdaad, al die schrijvers, uitgevers, boekhandels en bibiotheken hebben er belang bij dat er wordt gelezen. Het zij zo. Wij, die in tegenstelling tot de literatuurcriticus Kuipers wel van boeken houden, kunnen best met het verschijnsel 'leesbevordering’ leven. Van lezen wordt men namelijk wijzer. En waarom zou bijvoorbeeld zo'n Nacht van de Poezie een vorm van 'literair illusionisme’ zijn? Goed, ik lig op dat tijdstip in mijn nest. Anderen scheppen er daarentegen genoegen in een nacht lang naar het voordragen van gedichten te luisteren. Dat lijkt mij een beschaafde vorm van vrijetijdsbesteding. Anders dan de literatuurcriticus Kuipers, die blijkbaar ook al de schurft aan poezie heeft en, naar ik vermoed, op zo'n tijdstip liever kijkt naar de soft-porno op RTL5.
Zijn stuk heet: 'In het literaire circus verdwijnt de lezer.’ Ik begrijp niet wat die man bedoelt. Er valt op dat 'literaire circus’ best wat aan te merken, maar ik heb niet de indruk dat het ook maar een lezer de boekhandel heeft uitgejaagd. Trouwens, wat beoogt Kuipers zelf met zijn boekenrubriek? De lezer het lezen af te leren? Hoe dan ook, ik heb zelden zo'n verzameling domheden en inconsequenties onder ogen gehad.