Politiek sonnet

Wim Kok

Hij bood ontslag aan aan de koningin,

«want ik kijk een ieder recht in de ogen».

Zo werd zijn onvermogen zeer bewogen

voorzien van een schijnheilig soort van zin.

Ver na het echte drama dramatiek

die schaamteloos is van nietszeggendheid,

’t meest lijkt op verkiezingsretoriek.

Een voorbeeld van regie zonder beleid.

Wat is «schuld», wat «verantwoordelijkheid»?

Wat is «schuldig voelen», wie werd «misleid»?

En wat betekent «lotsverbondenheid»?

als je de mannen van de vrouwen scheidt?

Wie draagt daarvoor verantwoordelijkheid?

Wie antwoordt op die vragen mettertijd?