Politiek sonnet

Wim Kok (2)

«Mamma, die Tony wil niet met me spelen

En van Jacq mag ik ook weer niet meedoen,

Met die Duitser bouwen ze luchtkastelen.

Ze vinden mij te klein en veel te groen.

Mamma, het is toch hartstikke gemeen?

Ik ga het ook verdomme echt niet pikken.

Ik ga schoppen tegen hun zere been.

Ik zal ze eens heel erg laten schrikken!

Boe! Nou, ik doe gewoon toch stiekem mee.

Ik ga bij jullie aan de tafel zitten.

En luister alles af daar in Great Britain.

En wanneer jullie toch gaan samenklitten,

Dan ga ik, heus, heel erg zitten mokken.

Dat is niet leuk, hoor, want dan ga ik kokken.»