Wat valt er nog te zeggen over de Clinton-Lewinsky-affaire dat niet al uitgebreid verteld is? Impeachment is het derde seizoen van American Crime Story, dat in 2016 met The People v. O.J. Simpson een overrompelend eerste jaar kende. Het is nog altijd een van de beste serieseizoenen die ik ooit heb gezien, terwijl er in essentie weinig echt nieuws werd onthuld over de O.J.-zaak. Maar toch: de cast speelde foutloos (inclusief John Travolta als de slicke advocaat Robert Shapiro) en de toon was precies goed getroffen: vlot, niet te zwaar of komisch, net niet sensationalistisch. Het gevolg was een serie die een van de meest spectaculaire media-episodes uit de jaren negentig tot in detail uitploos. Een geschiedenis die ik zelf niet bewust had meegemaakt kwam voor mij eindelijk tot leven, op zo’n manier dat ik voortdurend dacht: nee, echt, is dit écht gebeurd?

De missie van de serie American Crime Story is, kort gezegd, ditzelfde steeds opnieuw doen. Oftewel: historische gebeurtenissen met acteurs en een strak script zo indringend mogelijk navertellen. In het alleraardigste tweede American Story-seizoen draaide het om de moord op mode-icoon Gianni Versace, en nu is er dus Impeachment, waarvan wekelijks een aflevering verschijnt.

De serie is opgebouwd uit de inmiddels welbekende American Crime Story-bouwstenen: strakke regie, hoog tempo, fraai gestileerde scènes, en een sterke cast (inclusief Clive Owen als George Clinton en een excellerende Sarah Paulson als Linda Tripp). Wat effectief werkt is dat het verhaal, net als in eerdere seizoenen, niet helemaal chronologisch wordt verteld. In dit geval begint alles met het moment waarop Monica Lewinsky naar een winkelcentrum gaat, op uitnodiging van collega Tripp. Eenmaal ter plaatse wacht niet de beloofde koffie-afspraak, maar een konvooi van (uitsluitend mannelijke) agenten die Lewinsky meenemen en op een zeer dubieuze manier verhoren.

Hoe kan dit? En: hoe kan het dat zoveel mensen naar Lewinsky keken als dader en niet als slachtoffer? Het zijn vragen die Impeachment sterk oproept, al overtuigt de serie niet volledig. Misschien komt dat doordat er juist in de afgelopen jaren weer extra aandacht is geweest voor de Clinton-Lewinsky-dynamiek, ook in het licht van #MeToo. En vermoedelijk helpt het ook niet dat Impeachment lijkt te twijfelen over wat het belangrijkste verhaalelement is. De nadruk ligt op de menselijke verhoudingen achter de ronkende headlines en het publieke spektakel, maar tegelijk vertelt Impeachment óók gewoon het mediaverhaal na dat de zaak is geworden – in plaats van dat subtiel te analyseren. Daarnaast: de band tussen Lewinsky en Tripp staat centraal, terwijl Lewinsky’s band met Clinton waarschijnlijk boeiender is. En belangrijker.

En dan doemt dus toch die vraag op: wat voegt Impeachment nou toe aan wat al bekend is over deze pijnlijke geschiedenis? Weinig, is mijn eerste conclusie. Maar dat neemt niet weg dat ook dit seizoen weer vakkundig gemaakt is, en dat er talloze scènes in zitten die ontluisterend, schrijnend en schokkend zijn, zelfs als de inhoud eigenlijk al bekend is.

Impeachment, American Crime Story is te zien via Amazon Prime