14-04-2006

Wit-Rusland vs. Frankrijk

,,Het zijn de dagen van de internationale solidariteit!”, stelt de Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) opgetogen in haar laatste nieuwsbrief. Maar in welk geval ‘hun strijd’ ook ‘onze strijd’ is, blijkt nog een netelige kwestie.

De Franse haan kraaide deze week als vanouds victorie. Met massademonstraties, stakingen en bezettingen stopten studenten en werknemers het CPE – een plan van premier Villepin dat het mogelijk zou maken werknemers tot 26 jaar oud in hun eerste twee jaar zonder opgaaf van redenen te ontslaan.

Ondertussen zaten ook de Nederlandse studenten niet stil. Zo was er een solidariteitsdemonstratie op het Museumplein, een tentenkamp en zelfs een delegatie die met een busje op reis ging om de solidariteit met de strijdende broeders en zusters te betuigen. Tevergeefs: de studenten kwamen het land niet in. Maar ze verwierven wel de steun van de oerconservatieve Poolse premier Marcinkiewicz en de voorzitter van de Duitse christen-democratische CDU, Von Thadden. Niks geen generatieconflict dus, of strijd tussen links en rechts. Het eenheidsfront betrof dan ook de strijd in Wit-Rusland, niet die in Frankrijk.

,,Wat in Wit-Rusland gebeurt, is overduidelijk een vreselijke situatie”, licht LSVb-voorzitter Jonathan Mijs de keuze toe. ,,Bovendien zijn we daar al sinds 2000 mee bezig. Over de situatie in Frankrijk valt heel wat meer te zeggen. In principe kan zo’n soepelere ontslagwetgeving een oplossing zijn voor de jeugdwerkloosheid. Het is alleen de vraag wat je in ruil daarvoor wilt opgeven. Daarom hebben we besloten ons over die acties niet uit te spreken.”

Veel discussie zal de Wit-Russische kwestie inderdaad niet oproepen. Van links tot rechts keren zo’n beetje alle partijen in binnen- en buitenland zich tegen de klassieke slechterik, president Loekasjenko. Maar is dat niet wat raar, een tentenkamp oprichten terwijl het hele land al overtuigd is van je gelijk? Mijs: ,,Het is zeker enigszins gek. Maar we hebben ook niet de pretentie dat Loekasjenko nu wekenlang slecht slaapt. We willen de bevolking een hart onder de riem steken. Het nieuws over onze acties schijnt ook echt aangekomen te zijn in Wit-Rusland.” En die steun van een Poolse premier die weinig opheeft met joden en homo’s voor een actie van een doorgaans linkse studentenbond dan? ,,Daar moet je natuurlijk kritisch naar kijken. Maar goed: we zijn net zo goed ook niet vóór de oppositie in Wit-Rusland, maar vooral tégen Loekasjenko.”

Met de solidariteitsacties voor Wit-Russische studenten gaat het trouwens goed, vertelt de LSVb-voorzitter. Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft inmiddels een financiële regeling getroffen om jongeren die in Wit-Rusland wegens politieke activiteiten van de universiteit worden geschopt, hun studie in Nederland te laten vervolgen. Diverse hogescholen en universiteiten hebben al toegezegd de studenten op te zullen vangen. De bal ligt nu bij Verdonk en de IND. Voor een verblijfsvergunning hebben studenten namelijk een stempel nodig uit het land van herkomst. Mijs: ,,Dat is natuurlijk raar: die studenten zouden dan bij Loekasjenko om zo’n stempeltje moeten bedelen.” Maar waarschijnlijk wordt er in dit geval door de IND een uitzondering op de regel gemaakt. Dan staat niets de spoedige komst van enkele honderden student-ballingen naar Nederland meer in de weg. En wat de Franse ontslagwet betreft: het is voor de LSVb maar te hopen dat die discussie door de nederlaag van premier Villepin voorlopig wél buiten de landsgrenzen blijft. Ander moeten de studenten het toch nog met elkaar eens worden of dat wel of niet ook ‘onze strijd’ is.