Stemmen op de man die het durft te zeggen

Woorden zijn daden

Elke vegetariër heeft het tienduizend maal gehoord: ‘Hitler was ook een vegetariër’. En dan kun je drie keer antwoorden: ‘Uit de tafelgesprekken blijkt het tegendeel’, of: ‘Jij gelooft zeker ook dat Hitler tapijten at, omdat teppichfressen ijsberen betekent’, of: ‘Wist je dat Hitler ook een mens was, net als jij?’, maar de 9997 andere keren zucht je alleen maar.

Ik stond die maandagavond om half zeven in het Scheveningse Kurhaus bij de redactie van Barend & Van Dorp te kijken naar het lijk van Pim Fortuyn en dacht net als iedereen: Als de dader maar een blanke is. De nieuwslezer vroeg het ook gewoon. Het antwoord: ‘Het was een blanke man’ was een opluchting. Zo diep zijn wij al gezonken. Nee, u en ik weten heus wel dat de huidskleur van een moordenaar niets betekent over alle andere dragers van die huidskleur, maar u en ik weten ook dat wij leven in een land waar de volkswoede zich direct op de zwarte Nederlanders zou richten. We zijn beter af nu de volkswoede zich op een paar blanke politici richt.

Toen de moordenaar een dierbeschermer bleek, begreep ik dat ik van Hitler af was. Voortaan zou aan iedere maaltijd bij vreemden gezegd worden: ‘Weet je dat de moordenaar van Fortuyn ook een vegetariër was?’ Het ergert toch al veel mensen als je de naam Hitler laat vallen. Wij kunnen zijn naam vergeten.

Dinsdag 14 mei belde France Culture me in Parijs op of ik de volgende dag in een uitzending commentaar wilde geven op de Nederlandse verkiezingen. ‘Nee’, zei ik trots, ‘want ik stap zo in de trein, ik moet gaan stemmen.’ ‘Is die Fortuyn hetzelfde als Le Pen?’ zou natuurlijk de vraag zijn.

Le Pen haalde achttien procent van de stemmen tegen de socialist Jospin zestien procent. Zo zal de lijst van Fortuyn 18 procent halen tegenover de lijst Melkert 16. Le Pen en Fortuyn hebben achttien procent omdat ze roepen: ‘Er mag geen buitenlander meer ons land in. De islam is een minderwaardige godsdienst. Het zijn de immigranten die de misdadigheid veroorzaken.’ Achttien procent van het Franse en het Nederlandse volk wil dat graag horen. Die mensen stemmen op de man die dat durft te zeggen.

Die man weet heus wel dat het onmogelijk is om de grenzen geheel te sluiten. Hij weet heus wel dat de achterlijkheid van de islamitische godsdienst niet groter is dan de achterlijkheden van de andere godsdiensten. Hij weet heus wel dat de grootste misdaden nog steeds door de autochtone misdadigers worden begaan, al was het maar omdat die op posities zitten waar ze het eenvoudigst en meeste kunnen stelen.

De aanhangers van de man ‘die het toch maar durft te zeggen’ weten heus wel dat racisme niet een geschikt politiek uitgangspunt is om een land te besturen. Maar ze gaan toch stemmen op de man die zulke dingen durft te zeggen. Voor hen zijn de woorden al daden.

In Nederland hebben Janmaat en Bolkestein zulke dingen ook durven zeggen. Ze zijn er kort populair mee geworden. Janmaat had geen echte partij achter zich en verdween. Bolkestein had wel een echte partij achter zich maar verdween toch, omdat hij te laf was om de VVD om te vormen tot de populistische partij die de kiezers van Fortuyn had kunnen opslokken en onschadelijk maken. Ik weet niet wat voor regering er zal worden gevormd. Ik durf wel twee dingen te voorspellen.

De komende regering zal als voornaamste taak hebben om nieuwe verkiezingen uit te schrijven. Dat zullen ze pas doen als de opwinding om de dood van Fortuyn is uitgewerkt en zijn lijst zich onmogelijk heeft gemaakt. Of de Fortuynlijsters nu in de regering zitten of niet, we kunnen dat zich-onmogelijk-maken rustig aan ze overlaten. Niet omdat ze politiek onervaren zijn – dat kan juist een voordeel zijn, en je zou wensen dat er in de Nederlandse politiek elke vier jaar een nieuwe partij ontstond – maar omdat wat hun kiezers willen, of zeggen te willen, niet uitvoerbaar is.

De grenzen dicht, de illegalen eruit, de islam verboden, het zijn niet alleen drie dingen waar ik van gruw, maar drie dingen die onuitvoerbaar zijn. Fortuyn zag dat heel goed, en daarom kwam hij al voor de verkiezingen met zijn ‘concessies terwille van een coalitie’, zoals het legaliseren van de illegalen die vijf jaar in Nederland wonen. De andere partijen hadden daar direct ‘ja’ op moeten zeggen, want iedereen met gezond verstand kan uitrekenen dat dit legaliseren, net als in veel andere landen, de enige oplossing is voor een groeiende groep mensen die het land niet uit eigen beweging verlaten en die de marktwaarde van de legale werknemers verpesten.

Beleven we in Nederland een revolutie? Was het maar waar! De Hollandse democratie is al heel lang toe aan een grondige verbouwing. D66 heeft het via de oude parlementaire weg geprobeerd en heeft gefaald. De aanhang van Fortuyn is misschien bereid het via de weg van gewelddadigheid te proberen, maar ook dat zal falen. Ons land is te rijk, onze burgers zijn te rijk, om een ouderwetse gewelddadige revolutie mogelijk te maken. Als er een revolutie komt, zal die anders van aard zijn. Het is mogelijk enigszins te bedenken hoe die er uit zal zien, en dat is mijn tweede voorspelling.

Als het openlijk beleden racisme aanvaardbaar wordt en een meerderheid haalt – het is nu al duidelijk dat ook onder immigranten zulke geluiden populair zijn – dan zal Nederland zich op den duur opsplitsen in afzonderlijke zuilen die elkaar haten, maar die aan de bovenkant via hun leiders een wapenstilstand sluiten. Dat deden de Walen en Vlamingen in België. Dat deden de katholieken en protestanten lang geleden in Nederland en doen ze nu in Noord-Ierland. Dat zullen de Palestijnen en Israëli’s een keer moeten gaan doen.

Voor Nederland lijkt zo’n ontwikkeling absurd. De integratie van Surinamers bewijst dat met enige tijd en moeite een blank Nederland dat geen zin heeft veel kinderen te werpen heel goed grote groepen immigranten kan opnemen. Maar de geschiedenis toont helaas dat absurde en domme oplossingen verkozen kunnen worden.

Er zijn mensen die in de politiek de haat tegen andere groepen het liefst is. Ze hebben niet eens de behoefte om die haat in wetten om te zetten. Als er maar zo nu en dan iemand komt zeggen wat ze graag willen horen. Zo iemand moet dan vooral niet vermoord worden. Democratie was uitgevonden om het vermoorden van mensen die er anders over denken te vermijden en democratie kan alleen maar bestaan als het vermoorden van mensen die er anders over denken niet al te vaak gebeurt.

In een democratie kunnen we achttien procent rancunelijers, hoe onaangenaam ook, best tolereren. Het is tragisch hoe die lui hun vertrouwen schenken aan totaal idiote advocaten, zakenlui, oud-hoofdredacteuren en ander gespuis. Dat is wel te verklaren, want een eerlijk iemand die in de politiek gaat, wil zijn woorden waar maken. Hij wil daden stellen, wetten verzinnen, situaties veranderen. De Fortuynlijsters willen dat helemaal niet. Ze willen alleen maar de uiterlijkheden van de macht en die bereiken ze door hun aanhangers te trakteren op woorden ‘die niemand durft te zeggen’. Maar als die woorden de algemeen geachte opinie worden, zal het de haters dan nog steeds dezelfde voldoening schenken? Hitler… o nee, die naam mag niet meer genoemd worden. Elke generatie heeft recht op zijn eigen stommiteiten en rampen.