Xi Jinping is nu de Leider van het Volk

Beijing – Xi Jinping heeft een titel gekregen die sinds Mao vacant was: Leider van het Volk. De onderscheiding heeft hij niet gekregen van het volk, maar van het door hemzelf gedomineerde politbureau. China’s sterke man was al voorzitter van alles. Zijn wil was al wet. Zijn ‘Denken over het Socialisme met Chinese Kenmerken voor een Nieuw Tijdperk’ was al de nationale bijbel. Zijn nieuwe titel verleent hem bijkans goddelijke status. De eerste afbeeldingen van Xi met een stralenkrans rond zijn hoofd zijn al verschenen. Alsof Mao herrezen is.

Twee jaar geleden noemde het Volksdagblad Xi voor het eerst renmin lingxiu (Leider van het Volk). Vorige zomer dook de term weer even op in de kop ‘De Leider van het Volk houdt van het volk’, om na een half jaar officieel te worden. Ook de toekenning aan Xi van de titel ‘kernleider’ was met horten en stoten gepaard gegaan. De verlening van de nieuwe titel maakt een eind aan alle speculaties over verzet in de partijtop tegen Xi. Hij is nu de verpersoonlijking van de partij, van het volk en van heel China. Xi Jinping is de nieuwe keizer.

Xi’s leer is een mengsel van Mao’s leninisme, Dengs ‘socialistische markteconomie’ en de traditionele cultuur. Mao gebruikt hij als het hem uitkomt. Kwaadspreken over het tijdperk van Mao is verboden. Het is zelfs verboden een breuk te zien tussen deze periode van ideologische razernij en de economische revolutie van Deng Xiaoping. Het zijn volgens Xi fases in hetzelfde historische proces, waarvan zijn eigen ‘nieuwe tijdperk’ de culminatie is. Of, zoals een verse partijslogan het uitdrukt, ‘onder Mao is China opgestaan, onder Deng is China rijk geworden, onder Xi is China machtig geworden’. Een vloeiende ontwikkeling dus van een achterlijk land naar de wereldmacht waarover Xi zijn Chinese Droom droomt.

Die droom is de laatste tijd allesbehalve zoet geweest: de opstand in Hongkong weet van geen wijken, in de districtsverkiezingen stemden negen van de tien kiezers op democratische kandidaten, in Taiwan moest de Beijing-gezinde presidentskandidaat afdruipen.

Gelukkig heeft de Leider van het Volk uit onverwachte hoek hulp gekregen. De crisis met Iran leidt immers de Amerikaanse aandacht af van China. En Trump jaagt ook zijn bondgenoten in Oost-Azië zo op stang dat Xi al weet wie hij het liefst ziet als opvolger van Donald Trump: Donald Trump.