Televisie: teledocs en Langs de Leeuw

Zelfkant en rookworst

Na Robert Oeys Gesneuveld, over nabestaanden van in Afghanistan omgekomen militairen (al uitgezonden), volgen nog drie nieuwe Teledocs. Leo de Boer verspeelde bijna al zijn spaargeld door Icesave-begeerte en helemaal door beleggen.

Medium i want my money back

Zijn film Ik wil mijn geld terug is een biecht omdat ook voor zijn minderjarige zoon beheerd geld verdween. Hij bezoekt betrokkenen, van goudhandelaar via lotgenoot tot vermogende Occupy-aanhanger. Hij zoekt zowel een manier om het verlorene terug te verdienen als inzicht in hebzucht en de werking van kapitalisme. Incidenteel een aardige scène, maar het heeft iets ergerlijks. Vooral omdat hij zijn zoon tot hoofdpersoon maakt terwijl die puber noch weet van geërfd geld dat hij tegoed heeft, noch van het verdampen daarvan, noch van de opzet van de film – terwijl hij blijkens homevideo’s er al vroeg een bloedhekel aan had door vader gefilmd te worden.

Yan Ting Yuen volgt de Hema-top in tijden van gedwongen expansie: van Hollands naar wereldwijd. Kijkje achter de schermen, van filiaal tot ceo – leuk voor Hema-adepten die zien dat het management ‘gewoner’ wil lijken dan in vergelijkbare bedrijven en dat de Parijse Hema geen rookworst en jurk verkoopt – maar het haalt niet het niveau van een gemiddelde Tegenlicht-_aflevering. Dan is het achter de schermen van _De sekspolitie gek genoeg ontroerender. Roy Dames, specialist in zelfkant en rafelrand, volgt Haagse rechercheurs die mensenhandel en gedwongen prostitutie bestrijden. Moeilijk, omdat een deel van de vrouwen uit vrije wil werkt en omdat vrouwen die gedwongen zijn dat uit angst zelden toegeven. Maar ook door de recente complicatie dat valse meldingen worden gedaan door vrouwen die slachtofferschap als opstap naar een verblijfstitel ontdekt hebben. Je ziet hun sisyfusarbeid, maar krijgt bewondering voor volharding en mededogen – buikige middelbare mannen (en een kanjer van een vrouw) tussen schaars geklede meiden. Ik voel me een geitenwollen sok, zegt er een, en inderdaad onderscheidt weinig hen van welzijnswerkers.

Trailer SP from Jos Driessen on Vimeo.

Ten slotte geen Teledoc maar televisie over televisie. De Vara liet een documentaire over Paul de Leeuw maken. Zelf vond hij hem ‘confronterend’ en dat is voorstelbaar. Niet alleen vanwege onaangename behandeling van medewerkers (meestal later afgekust), ook vanwege toenemende twijfel aan eigen kunnen, versterkt door tegenvallende kijkcijfers. De Vara kon niet vermoeden dat in de draaitijd (vorig seizoen) een breuk dreigde tussen coryfee en omroep – goed voor de spanningsboog van de film. De Leeuw voelt zich onheus bejegend door ‘zijn’ club, onder meer door Van Nieuwkerks DWDD en Sonja Barends advies daarin om een jaar rust te nemen. Hij wil breken voor de Vara met hem breekt, maar blijft. Ik ben nooit fan geweest, al zie ik het unieke talent. Bekeek een mij aangeraden aflevering van het lopende Langs de Leeuw. Een studio vol vrouwen verkleed als mannen en andersom. De presentator in een jurk. Lachen! Dan blijkt het een thema-uitzending over kinderen die in een verkeerd lichaam zijn geboren. Indrukwekkend door de respectvolle en geestige manier waarop met gasten en onderwerp wordt omgegaan. De Leeuw is soms briljant en een held.


Langs de Leeuw, zaterdags, Nederland 1, 20.30 uur. Robert Oey, Gesneuveld, Human, Uitzending gemist. Leo de Boer, Ik wil mijn geld terug, Ikon, 17 december, Nederland 2, 20.25 uur. Cees Overgaauw, De entertainer, Vara, 29 december, Nederland 1, 22.00 uur. Yan Ting Yuen, Het geheim van de Hema, VPRO, 7 januari, Nederland 2, 20.25 uur. Roy Dames, De sekspolitie, NCRV, 14 januari, Nederland 2, 20.25 uur