© Taal voor de Toekomst

De drie winnaars zijn bekend van de zomer-schrijfactie Zo spreekt de zee, een gezamenlijke oproep van De Groene Amsterdammer, Ambassade van de Noordzee en Taal voor de Toekomst. Meer dan honderd inzendingen kwamen binnen op de vraag om met de zee in gedachten het Noordzeeakkoord 2030 te herschrijven. De opdracht luidde: luister naar de zee, vraag advies en beschrijf in ziltige bewoordingen wat de zee te zeggen heeft over haar toekomst. Een toekomst waarin de mens niet langer centraal staat en taal de veelsoortige wereld weerspiegelt waarin we leven.

Het was een feest voor de jury om alle bijdragen te lezen. Want uit de gedichten, manifesto’s en liedjes spreekt empathie, oprechte bezorgdheid, taalplezier en vindingrijkheid. Uit alle inzendingen is een top-3 gekozen. De winnende titels in alfabetische volgorde:

Het klankgedicht Een diepzoet zoutwaterlied van Joke Prinsen krijgt een eervolle vermelding.

Uit het juryrapport

Geert Viaene luisterde aandachtig naar de zee en wist het lispelen, grommen en ruisen aansprekend te vangen in een speels, sissend en aanzwellend Akkoord voor de Noordzee 2030. Woorden, klanken en betekenissen buitelen over en door elkaar tot een ritmisch kolkende massa waarin de zee op treffende wijze tot ons spreekt. De nieuwe taal biedt ruimte voor dialoog en is volgens de jury uitermate geschikt om de stem van de zee te laten doorklinken in afstandelijke beleidstaal.


In de muzikale bijdrage Vissen die zwemmen in de Rode lijst spreekt de zee rechtstreeks tot ons. Dichter Joris Ivens, accordeonist Patrick Carnotensis en regisseur Stijn Rutgeerts maakten een filmpje dat zowel een wake-upcall is als een ode aan de vissen in de Noordzee. Vissen die lijken weg te drijven op de ijle tonen van de muziek: ze zijn er nog en ook al bijna niet meer. De makers laten ons op indringende wijze zien en voelen dat de zee in al haar grootsheid en kracht toch ook fragiel is. ‘Wat kwetsbaar is, kijkt in de ogen van de dood.’ De jury was blij met het sprankje hoop dat in de tekst doorklinkt, zo blijven we niet verslagen achter. Veeleer strijdbaar.


Ilham Zamouri voert een openhartig gesprek met de zee in het gedicht Wat wil de oceaan? Ze onderzoekt tastenderwijs het specifiek eigene van de zee en ook hoe je een onbekende grootheid als de zee het beste aanspreekt: hij, zij, jij, ik, het? Het gedicht raakt volgens de jury aan de kern: onze band met de Noordzee. Die relatie kunnen we voeden, koesteren of exploiteren. Het laatste ligt voor de hand omdat we de zee als eigendom beschouwen. Daarom wijst de schrijfster erop dat de zee een levend wezen is en gevoel heeft, net als wij. Voeden dus, die relatie!


Prijsuitreiking

De prijsuitreiking vindt plaats op 20 oktober om 17:00 uur, tijdens de live podcast Warming Up Festival in de Tolhuistuin, Amsterdam-Noord. Het complete dossier Taal voor de Toekomst, met alle inzendingen, wordt later dit jaar gepresenteerd aan bestuurders die wel óver maar nog niet met de zee spreken.

De jury bestaat uit Arita Baaijens en Charlotte van Herk namens Taal voor de Toekomst, Lieke Knijnenburg namens De Groene Amsterdammer en Anne van Leeuwen namens de Ambassade van de Noordzee.


De schrijfactie is mede mogelijk gemaakt door het Nederlands Letterenfonds, IONA fonds, Pauwhof Fonds en de Tolhuistuin