Boeken op komst

Zoekende zielen

Is het echt een nieuw genre of is er sprake van een slimme marketingvondst? Feit is dat in steeds meer boekenwinkels kasten verschijnen met young adult-boeken: een term die moeiteloos uit Amerika is overgenomen, maar waarmee niets meer of minder wordt bedoeld dan literatuur voor adolescenten. Maar wie zijn dat eigenlijk, die jongeren? Wie zijn de beoogde lezers? En waarover gaan die boeken?
Van Dale’s definitie van adolescentie volgend als ‘de overgangsperiode tussen puberteit en volwassenheid, waarin de jongere een eigen identiteit ontwikkelt’, zou je kunnen denken aan, grofweg gezegd, 15- tot 22-jarigen: de jeugdige rebellen die zoals Holden Caulfield in hun zoektocht naar eigenheid liefst constant dwarsliggen. Maar ook de geboren twijfelaars, de Hamlets, Woutertje Pieterses of Kees de Jongens die al dan niet met een gezonde dosis zelfrelativering vrolijk of vervaarlijk balanceren op de rand van een existentiële crisis. Vanzelfsprekend lezen deze worstelende jongeren liefst over hun eigen lotgevallen. Over hun onvrede met de maatschappij, over seks, drugs en rock-'n-roll, over romantiek en innerlijke strijd, over kiezen en verliezen.
Niets nieuws dus: Die Leiden des jungen Werther, Sara Burgerhart, A Portrait of the Artist as a Young Man en The Catcher in the Rye zijn goedbeschouwd young adult novels. Alleen, ze zijn geschreven voor volwassenen en hebben - in de ogen van de nieuwe doelgroep - een stoffig imago.
In Amerika en Groot-Brittannië zijn ze echter zo'n tien jaar geleden afgestoft en - heel slim - van een nieuw etiket voorzien. Sindsdien is het genre enorm gegroeid, met als gevolg nieuwe lezers en verrassend veel goede titels van bijvoorbeeld Meg Rosoff en John Green, waarvan ook oudere jongeren smullen.
Laat ze daarom maar komen, al die 15+-boeken voor in die young adult-kasten. Zoals Will Grayson (Lemniscaat), over de zoektocht naar liefde van de slimme, charmante maar onzekere heteroseksuele Will Grayson (een typische John Green-protagonist) en zijn melancholieke homoseksuele alter ego will grayson, een schepping van coauteur David Levithan, Op de brug van de duivel (Querido) van Gerda De Preter, die al eerder humor en tragiek fraai vervlocht, en Ik ben de sterkste (Moon) van de onbekende Italiaan Christian Frascella. Laat ze maar komen, al die onconventionele boeken over zoekende zielen. Want zoeken we niet allemaal? Ons hele leven? Totdat we old adults zijn?