Dans

Zoon bevecht vader

DANS Introdans

Vuur en vlam, de nieuwe triple bill waarmee Introdans deze maanden de Nederlandse schouwburgen aandoet, heeft één bekende naam en drie nieuwkomers op het programma staan. Die bekende naam, Mats Ek, wordt gerekend tot de grootste choreografen van het einde van de vorige eeuw. In de jaren tachtig en negentig maakte Ek poëtische balletten die bewoond werden door aansprekende, herkenbare personages. Zijn bewegingstaal is soepel, scherp en expressief.

In Fireplace (1985) zien we veel van dat meesterschap terug. Het stuk is opgebouwd uit vier delen die dramaturgisch losjes met elkaar samenhangen en gaat over de warmte én de smeulende geheimen in een traditioneel vierkoppig gezin. Met name die geheimen worden sterk verbeeld. Zo bevecht de zoon zijn vader om hem ten slotte van zijn stropdas te ontdoen (lees: castreert) terwijl moeder de andere kant op kijkt en zich verbeten aan haar handtasje vastklampt. De oudere dochter kijkt ondertussen aandachtig in haar eigen kruis. Deze ingehouden freudiaanse symboliek intrigeert, want het gezin geeft zijn geheimen niet zomaar prijs. Ek en de dansers zijn trefzeker, en de dwingend repetitieve muziek van Phillip Glass stuwt het stuk voort.

Helaas staan de rest van Fireplace en de andere twee choreografieën in de schaduw van dit pakkende begin. Most of the Day I’m Out van Yossi Berg & Oded Graf is een kort, gemakzuchtig duet voor twee mannen, gezet op een nostalgische Argentijnse tango. Een broeierig maar voorspelbaar spelletje van aantrekken en afstoten.

En Disclose, van de Braziliaanse Gisela Rocha, is een groots opgezette showcase voor de dansers van Introdans, met daarbij de nadruk op ‘show’. Rocha trekt alle registers open om een flitsend stuk te maken: pulserende muziek met veel bassen (een compositie van Michael Sauter), lichteffecten, acrobatische dans en het nodige bloot. De mannen dansen stoere ensemblestukken met veel grote sprongen en atletisch vloerwerk; de vrouwen worden na een waar badpakkendefilé onder rode lampen gezet om een verleidelijk adagio te dansen met veel hoog opgetilde benen. Drie circusachtige personages (een spreekstalmeester en twee danseresjes) moeten ondertussen een dramaturgische eenheid in het stuk suggereren. Het maakt Disclose clichématig: de gretigheid waarmee de scènes naar het publiek worden gesmeten, zorgt ervoor dat de choreografie uiteindelijk inzakt.

Introdans, Vuur en vlam, tot 24 juni