Zorgen

Ik maak me ernstig zorgen. De Oostenrijkse president knielt in Jeruzalem en rechts heeft sterk gewonnen in de Verenigde Staten.
Arme minderheden, arme vrouwen, arme armen, arme zieken. Het wordt daar nog erger dan het nu al is en dat kan eigenlijk niet.

Het boek van Ed. van Thijn heb ik in een adem uitgelezen. En ik ga het nog een keer lezen om mij eens even flink te verdiepen in zijn dromen. Een heerlijk boek van een bewogen man die ik graag had gegund dat hij nu minister zou zijn.
Ik zit enigszins gehandicapt achter mijn computer omdat ik een slechtziend en een ziend oog heb. Het ziende is gisterenavond dichtgeslagen door iemand die mijn geld wilde hebben. Ik heb het niet afgestaan en daar werd de persoon een beetje boos over en daarom trok hij een mes. Ik sloeg zijn arm met het mes weg, waarop hij het nodig vond om mij een aantal klappen recht op mijn brilletje te geven. Vervolgens rende hij weg.
Brilletje kapot, oog dichtgeslagen, maar mijn portemonnaie heb ik nog. Nou en? Ja, toch een beetje triomfantelijk gevoel. Ik pik het niet! Maar als ik u iets mag aanraden uit rationeel oogpunt: doe dat niet. Pik het wel. Neem weinig geld mee en geef dat willoos. Het is levensgevaarlijk om dat niet te doen. U bent gek als u zich verweert.
Je kunt dat zeggen, maar je weet van jezelf van tevoren niet hoe je zult reageren. Ik pik het dus kennelijk niet en begeef me in levensgevaar. Ik hoop voor u dat u anders zult handelen dan ik.
Anders zit u ook beursgeslagen in uw stoel voor uw computer met een blauw oog, een shiner heet dat geloof ik.
Ik zie er niet uit. Het is zo erg dat niemand er een grap over maakt en dat wil wat zeggen.