Zuid-Engeland lijkt coronaproof

Londen – Mudjevol was het strand van het Zuid-Engelse Bournemouth tijdens de eerste hittegolf van het coronajaar, maar in Blackpool, aan de Ierse Zee, bleef het stil. De autoriteiten in beide badplaatsen waren teleurgesteld. Waar de gemeente Bournemouth dagjesmensen had gevraagd weg te blijven, waren ze 450 kilometer noordwaarts juist van harte welkom om de plaatselijke economie weer op gang te krijgen. Dat het in Blackpool doorgaans een paar graden koeler is, speelde amper een rol. De coronacrisis des te meer.

Als Amerika niest, vat de rest van de wereld kou. Zo is het ook met Londen en de rest van Engeland. De hoofdstad werd flink geraakt door coronabesmettingen, maar herstelde vrij snel. ‘De rest van Engeland’ betreft vooral het noorden, inclusief Schotland. Op Londen en het graafschap Kent na, heeft het zuiden de corona-episode goed doorstaan. Vooral Cornwall en Devon bleven buiten schot, reden dat de inwoners gekant waren tegen de komst van tweedehuizenbezitters uit Londen.

Waarom is het noorden zwaarder getroffen dan het zuiden? Een logische verklaring is dat er in Zuid-Engeland meer mensen op kantoor werken en zij kunnen hun werk vaker thuis doen. In het noorden en midden van Engeland zijn meer mensen werkzaam in fabrieken en pakhuizen. Tevens is gewezen op slechtere huisvesting, meer obesitas en de kwetsbaarheid van Brits-Aziatische gemeenschappen in de oude textielsteden.

De gelijkschakeling tussen noord en zuid vormt het hart van het regeringsbeleid van premier Boris Johnson. Met het lot van de achtergestelde noordelingen in het achterhoofd kon hij het land niet zomaar opengooien. Zo was het opvallend dat hij lang weigerde om cricket terug te brengen, een sport die in het zuiden meer beoefend wordt. Hetzelfde geldt voor de terughoudendheid bij het openen van de theaters. Het eerste theater dat failliet ging was het Nuffield in Southampton, de zuidelijke havenstad waar het coronavirus verdwenen is.

De regering legde de nadruk op het heropenen van de kroegen, een maatregel die in alle regio’s en bij alle sociale klassen goed valt. De mooiste reactie op deze ‘bevrijding’ kwam vanuit The Shiredale, een arbeiderskroeg in Manchester. Daar zat, meldde de plaatselijke krant, een man die na een nacht asfalteren en een snelle douche op zoek was gegaan naar zijn eerste pint in vier maanden. ‘Het voelde’, zo beweerde deze archetype Johnson-stemmer, ‘als een engel die op het puntje van mijn tong pist.’