Zuid-Korea maakt minder overuren

Seoul - Zuid-Korea wil nogal eens scheve ogen krijgen vanuit het Westen. Een gedisciplineerd, hardwerkend volkje, maar wel een dat nooit vrije tijd heeft en waar nogal veel zelfmoord wordt gepleegd. Voormalig Hyundai-topman Lee Myung-bak, tegenwoordig president van het land, doet er in zijn regeringsperiode alles aan om dergelijke smetten op het imago van Zuid-Korea weg te poetsen. Het land moet immers compatible zijn om internationaal goede zaken te doen.
In een recente poging de schijn van een normale democratie hoog te houden, deed de regering twee voorstellen: ambtenaren moeten voortaan een uur eerder op kantoor zijn, zodat ze eerder naar huis kunnen om meer tijd door te brengen met de familie, en kinderen hoeven vanaf volgend jaar niet meer op zaterdag naar school. Ja, kinderen in Zuid-Korea moeten op zaterdag naar school. Voorheen iedere zaterdag, sinds een aantal jaar om de week. Ook werd eerder al een traject gestart om naar een veertig-urige werkweek te gaan. ‘Omdat alle andere landen dat ook hebben’, motiveerde de regering al deze veranderingen.
Op papier ziet het er inderdaad uit alsof Zuid-Korea de druk van de ketel haalt voor zijn volk. Ware het niet dat het land in de ban is van competitie, die ook nog eens ouderwets hiërarchisch geleid wordt. In meer praktische zin: ouders reageren in paniek dat hun kinderen te weinig zullen leren, particuliere onderwijsinstituten smullen van die angst en kijken uit naar de extra omzet in de weekenden. Dit ondanks het feit dat de scholen zelf doordeweeks de verloren uren extra gaan inplannen én op zaterdag muziek en sportlessen gaan geven. Maar met dat soort vaardigheden word je niet aangenomen op de universiteit, iets wat van levensbelang is in de ogen van de Koreaanse tijgerouders. Met als gevolg dat jongeren dagelijks van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de boeken zitten. De nieuwe wet gaat daar niks aan veranderen. Terwijl steeds meer ouders wel degelijk inzien dat meer kwantiteit niet meer kwaliteit betekent, durft niemand zijn kind van de bijlessen af te houden, omdat ze anders achterblijven bij hun leeftijdsgenoten.
Die werkende ouders intussen - of die nou ambtenaar of automonteur zijn - zijn ongeacht wat er beslist wordt in het parlement net zo afhankelijk van het prestatieklimaat en instructies van bovenaf. Vertrekken voor je baas dat doet is in het confucianistische Korea not done en de drinkpartijtjes die de baas een paar keer per week organiseert zijn verplichte kost, net als de overuren die hij regelmatig opdraagt. De moderne werktijdenwetgeving is zodoende een typisch staaltje Koreaanse schone schijn, hoewel er voor de scholieren uit een andere hoek tóch een puntje van verlichting komt: vanaf 2015 geen gesjouw meer met schoolboeken. Die moeten dan in het hele land plaats hebben gemaakt voor de vederlichte tabletcomputer.