Dvd

Zwaardvechter en cricketer

Dvd: Errol Flynn

Errol Flynn was een swashbuckler, letterlijk en figuurlijk. Hij versierde vrouwen en misschien ook mannen en jongens, dronk liters whisky en ondersteunde de revoluties in Spanje en Cuba. En hij speelde cricket. Hoe kon het ook anders? Hij was een geboren Aus traliër. En dat blijkt. In zijn mooi ste films – Captain Blood (1935), The Adventures of Robin Hood (1938) en The Sea Hawk (1940) – toonde Flynn zich een danser qua beweging van de voeten en spreidde hij fijne hand-oog-coördinatie ten toon. Met het zwaard in de hand lijkt Flynn een goede batsman, iemand die de techniek van de square cut tot in de puntjes be heerste, net zoals hij volledig in balans het zwaard kon hanteren.

Was hij behalve een batsman ook een bowler? Dat is moeilijk te achterhalen, maar het is heel goed mogelijk. In The Sea Hawk, wanneer hij in de val van de Spanjaarden loopt en hem een bestaan als galjoenslaaf boven het hoofd hangt, blijkt dat hij een gespierd bovenlichaam en brede schouders had. Het is dus niet moeilijk hem op het cricketveld te zien: spic en span in zijn whites, compleet met pullovertje en half op gestroopte mouwen, en dan aan slag: de bal héél hard slaan waarna hij de bowler cool aankijkt met een brede glimlach en de beroemde frons op zijn voorhoofd.

Zijn cricket speelde Flynn bij de Hollywood Cricket Club, die on der leiding stond van Sir Aubrey «Round the Corner» Smith, acteur, Engelse testspeler en ooit arbeider in de goudmijnen van Johannesburg, waar hij rond 1890 ook uitkwam voor het beroemde team Transvaal. Flynns Hollywood CC was dus niet zomaar een elftal, wat betekent dat de acteur wel degelijk kon cricketen. Hij bevond zich hierbij in illuster gezelschap. Sir Aubreys team bestond ook uit David Niven, nog een acteur met een dandysnorre tje, Basil Rath bone, beter bekend als Sherlock Holmes, en Boris Kar loff, bekend als het monster van Frankenstein.

Flynn was het ultieme mannelijke sekssymbool: sporter, harde feestneus, object van vrouwelijke begeerte en actieheld van de on derdrukte massa’s. De Engelstalige uitdrukking «in like flynn» spruit voort uit zijn publieke persona; zij refereert aan Flynns talenten op het gebied van het verleiden van vrouwen. Maar welbeschouwd is die uitdrukking wijder toepasbaar: Flynn was on weerstaanbaar in alles wat hij deed.

Wie een beter beeld van hem wil krijgen, hoeft niet verder te kijken dan de schitterende dvd-box getiteld The Errol Flynn Collection. Naast de genoemde films bevat de collectie ook de western Dodge City (1939), The Private Lives of Elizabeth and Essex (1939), Dive Bomber (1941) en They Died with their Boots On (1941). Deze titels zijn bekende Flynn-films, met uitzondering van Dive Bomber, een boeiende, kleine film van Michael Curtiz, met wie Flynn vaak samenwerkte. Dive Bomber speelt zich af op een Amerikaanse luchtmachtbasis tijdens de oorlog. Flynns personage, een arts en piloot die onderzoek doet naar de gevolgen van luchtdruk op gevechtspiloten, is afkomstig uit de hogere klasse. Zijn fijne maniertjes brengen hem in conflict met het personage van Fred MacMurray, een machopiloot. De film is bijzonder doordat Flynn een gewone man speelt, in plaats van Robin Hood, Dr. Peter Blood of generaal George Armstrong Custer.

Als Custer is hij voor mij toch wel op z’n best. They Died with their Boots On van regisseur Raoul Walsh is historisch gezien onzin, maar de film werkt nog altijd prachtig, als avontuurlijke allegorie over de politiek van hebzucht en corruptie tegenover puurheid van karakter, in de vorm van Custer. Daarom is Custer zo typisch Flynn, zo typisch Robin Hood en al die anderen. Custer en Flynn, zwaardvechter en cricketer.